Waluta to nazwa jednostki monetarnej obowiązującej w danym państwie. Nazwa ta jednak stosowana jest głównie w kontekście wymiany międzynarodowej. Aby jednostka monetarna stała się walutą w kontekście międzynarodowym, musi być wymienialna na inne waluty.
Waluta stanowi środek rozliczeniowy w transakcjach międzynarodowych. Skrótowe oznaczenie waluty (np. USD) jest ustandaryzowanym kodem przyjętym przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Dwie pierwsze litery oznaczają kraj w którym dana waluta obowiązuje (np. US – United States), a trzecia to inicjał danej waluty (D - dollar)
We współczesnej praktyce międzynarodowej występuje jedna podstawowa jednostka monetarna oraz jakaś jednostka mniejsza (zwykle 1/100 – 1/100 USD = 1 cent), a wszystkie banknoty i monety są wielokrotnościami tych jednostek).

Waluta krajowa to jednostka monetarną danego kraju (występująca na rynku międzynarodowym). Waluta zagraniczna to zagraniczny środek płatniczy (środki i instrumenty monetarne używane do dokonywania płatności i transferów pieniężnych z jednego obszaru walutowego do drugiego). Zalicza się do niej
monety
banknoty
depozyty w zagranicznych
inne zagraniczne płynne, krótkookresowe roszczenia finansowe.
Stosunek wymiany między dwiema walutami (krajowej do zagranicznych) określa kurs walutowy.

Waluty można klasyfikuje się najczęściej według ich znaczenia w międzynarodowych stosunkach finansowych
waluty twarde – waluty wymienialne w każdym miejscu i czasie (np. dolar amerykański)
waluty słabe (miękkie) – waluty o ograniczonej wymienialności, nie wolno ich wywozić z kraju, bądź ich wywóz podlega dużym restrykcjom (np. dinar tunezyjski)

Spośród obecnie istniejących walut największe znaczenie mają: dolar amerykański, euro, frank szwajcarski, funt brytyjski oraz jen japoński.